Diagnostic Service Verblauw

Hartcoherentie

Autonome zenuwstelsel

Onze hartslag, hormoonhuishouding, temperatuur, het immuunsysteem en de spijsvertering  hebben één ding gemeen: ze worden in principe automatisch en onbewust aangestuurd.
Over deze functies hoeven we niet na te denken om ze uit te voeren.
Het autonome zenuwstelsel is verantwoordelijk voor het juiste evenwicht de bovenstaande lichaamsfuncties.
Het autonome zenuwstelsel bestaat uit twee delen: het activerende deel (sympathische tak) en het rustgevende deel (parasympathische tak).

Ze worden ook weleens het ‘gaspedaal’ en het ‘rempedaal’ van ons lichaam genoemd.
Bij een evenwichtig autonoom zenuwstelsel wisselen de sympathische en parasympathische tak elkaar in een vloeiende beweging af. 
Dit is meetbaar met een ECG (elektrocardiogram), maar ook met HRV biofeedback apparatuur en wordt hartcoherentie genoemd.

Je hart stuurt ook signalen naar je hersenen.

Wist je dat je hart eigenlijk meer signalen naar je hersenen stuurt, in plaats van andersom?
En dat de signalen vanuit ons hart significante effecten hebben op onze emoties? En dat deze emoties ook weer invloed hebben op de werking van de hersenen? 
Als je een chaotisch hartritmepatroon hebt, wat vaak voorkomt bij mensen die zich gefrustreerd, kwaad of gestrest voelen, blijken hogere hersenfuncties zoals begrip, focus, geheugen en probleemoplossing slechter te werken.
Ons hart en onze hersenen communiceren constant beide kanten op, en dat beïnvloedt ons geestelijk en lichamelijk functioneren.
Het effect van onze hartslag op ons brein is de laatste 40 jaar nauwelijks onderzocht.
Vóór die tijd zijn alleen pieken van de hartslag over een korte tijdsduur onderzocht.
Wetenschappers van het Heartmath Instituut zijn het effect van hartritmepatronen over een langere tijdsperiode en het effect op het functioneren van ons brein gaan onderzoeken.

Stress en Hart ritme

De onderzoeksafdeling van Heartmath heeft laten zien dat verschillende hartritmepatronen verschillende effecten hebben op ons cognitieve en emotionele functioneren.
Gebleken is dat ons hart een chaotisch patroon laat zien als we gestrest zijn (of negatieve emoties hebben) met gevolgen voor onze hersenen, zoals beperkte mogelijkheden om helder te denken,
herinneren, leren, redeneren en effectieve beslissingen te nemen (dit verklaart waarom we soms zo impulsief kunnen reageren als we onder hevige stress staan).
De invloed van het hart tijdens stressvolle of negatieve emoties heeft ook een aanzienlijk effect op de emotionele processen in onze hersenen – het versterkt de emotionele ervaring van stress.
Het meer coherente, stabiele, golvende patroon van het hartritme daarentegen dat zich tijdens positieve emoties vormt, heeft het tegenovergestelde effect – het versterkt positieve gevoelens en emotionele stabiliteit.
Dit betekent dat als je leert je hartritme coherenter te maken door positieve gevoelens en emoties op te roepen, dat niet alleen voordeel oplevert voor je lichaam en geest, maar het heeft ook een duidelijk effect op
hoe we denken, voelen, presteren en interpreteren.